لغت نامه دهخدا
ارسال به دوستان نسخه چاپی
 لغت نامه دهخدا 

لغت نامه دهخدا

جستجو:
صفحه کلید فارسی
در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .


شهرگشا
شهرگشا. [ ش َ گ ُ ] (نف مرکب ) فاتح . گشاینده ٔ شهر. ستاننده ٔ شهر :
شاد باش ای ملک شهرگشایان ۞ که شدست
در دهان عدو از هیبت تو شهد شرنگ .

فرخی .


ورنه چرا کرد سپهر بلند
شهرگشایی چو تو را شهربند.

نظامی .
کلمات قبلی
شهر گرفتن شهرگردان شهرگاه شهرگان شهرگ شهرگ شهر کهنه شهر کهنه شهر کهنه شهرکهنه
شهرک نو شهرک نو شهرکند شهرکند شهرکلادون شهرکلا شهرک فارسی شهر کسان شهرکرد شهرک الموت
کلمات بعدی
شهرگشای شهرگی شهرگیر شهرگیر شهرگیر شهرماه شهر ماهروبان شهر مبارک شهر مدهوشان شهر مقدس
شهرمند شهرمیان شهر ناپرسان شهرناز شهرنشین شهرنشینی شهرنو شهر نو شهر نو شهر نو

 
شادروان علی اکبر دهخدا
شادروان علی اکبر دهخدا

 
 نشانه های اختصاری 
 
 نشانه های اختصاری
 

صفحه نخست | درباره لغتنامه دهخدا | نشانه های اختصاری | پیشنهادها و انتقادها