شهره | لغت نامه دهخدا

لغت نامه دهخدا

جستجو:

Space

در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .

شهره . [ ش َ رَه ْ ] (اِ مرکب ) مخفف شهراه و شاهراه . شارع و راه بزرگ و وسیع. (ناظم الاطباء) :
بر سر شهره ِ عجزیم کمر بربندیم
رخت همت ز رصدگاه خطر بربندیم .

خاقانی .

جان از پی گرد موکب تو
بر شهره ِ ترکتاز بستیم .

خاقانی .

بر شهره ِ منزل کواکب
اجرام بروج گشته راکب .

نظامی .

چون بگیری شهرهی که ذوالجلال
برگشاده ست ازبرای انتسال .

مولوی .

رجوع به شاهراه شود.