لغت نامه دهخدا
ارسال به دوستان نسخه چاپی
 لغت نامه دهخدا 

لغت نامه دهخدا

جستجو:
صفحه کلید فارسی
در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .


شهروان
شهروان . [ ش َ رَ ] (اِخ ) شهربان . شهراوان . شهرابان . بلده ای است بنواحی خالص . (یادداشت مؤلف ). نام شهری بوده بر لب دجله ٔ بغداد و واسط و آنرادر قدیم دسکره مینامیده اند. (انجمن آرا) (آنندراج ).رجوع به تاریخ مغول عباس اقبال ص 264 و دسکرة شود.
کلمات قبلی
شهروا شهروا شهرو شهرو شهرو شهر نیمراه شهر نهر تیرا شهرنوش شهر نو شهر نو
شهر نو شهر نو شهر نو شهر نو شهرنو شهرنشینی شهرنشین شهرناز شهر ناپرسان شهرمیان
کلمات بعدی
شهرود شهرود شهرود شهروذ شهروراز شهروز شهروزه شهر وزیر شهروسوند شهروی
شهروی شهروی شهروی شهرویاز شهرویران شهرویه شهرویی شهرة شهره شهره

 

شادروان علی اکبر دهخدا
شادروان علی اکبر دهخدا
صفحه نخست | درباره لغتنامه دهخدا | لغتنامه دهخدا | پیشنهادها و انتقادها