لغت نامه دهخدا
ارسال به دوستان نسخه چاپی
 لغت نامه دهخدا 

لغت نامه دهخدا

جستجو:
صفحه کلید فارسی
در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .


شهرو
شهرو. [ ش َ ] (اِخ ) سورو. بندری است که راه کاروانی که از طارم به سمت جنوب بسوی ساحل دریا میرفت به این بندر منتهی میگردید، و آن در مقابل جزیره ٔ هرمز قرار دارد. (ترجمه ٔ سرزمینهای خلافت شرقی لسترنج ص 314). رجوع به نزهة القلوب ج 3 ص 187 شود.
کلمات قبلی
شهرو شهرو شهر نیمراه شهر نهر تیرا شهرنوش شهر نو شهر نو شهر نو شهر نو شهر نو
شهر نو شهرنو شهرنشینی شهرنشین شهرناز شهر ناپرسان شهرمیان شهرمند شهر مقدس شهر مدهوشان
کلمات بعدی
شهروا شهروا شهروان شهرود شهرود شهرود شهروذ شهروراز شهروز شهروزه
شهر وزیر شهروسوند شهروی شهروی شهروی شهروی شهرویاز شهرویران شهرویه شهرویی

 
شادروان علی اکبر دهخدا
شادروان علی اکبر دهخدا
صفحه نخست | درباره لغتنامه دهخدا | لغتنامه دهخدا | پیشنهادها و انتقادها