لغت نامه دهخدا
ارسال به دوستان نسخه چاپی
 لغت نامه دهخدا 

لغت نامه دهخدا

جستجو:
صفحه کلید فارسی
در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .


شهره
شهره . [ ش َ رَ ](اِخ ) نام یکی از نجبای ایران که بهرام گور او را پادشاه توران زمین کرده بود. (فهرست ولف ) :
بلشکر یکی مرد بد شهره نام
خردمند و با گوهر و نام و کام
مر او رابتوران زمین شاه کرد
سر تخت او افسر ماه کرد.

فردوسی .
کلمات قبلی
شهره شهره شهره شهره شهرة شهرویی شهرویه شهرویران شهرویاز شهروی
شهروی شهروی شهروی شهروسوند شهر وزیر شهروزه شهروز شهروراز شهروذ شهرود
کلمات بعدی
شهره ٔ آفاق شهره بند شهر هرت شهره قبا شهره نوش شهره ور شهری شهری شهری شهریار
شهریار شهریار شهریار شهریار شهریار شهریار شهریار شهریار شهریار شهریار

 
شادروان علی اکبر دهخدا
شادروان علی اکبر دهخدا
صفحه نخست | درباره لغتنامه دهخدا | لغتنامه دهخدا | پیشنهادها و انتقادها