شهرگشای | لغت نامه دهخدا

لغت نامه دهخدا

جستجو:

Space

در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .

شهرگشای . [ ش َ گ ُ ] (نف مرکب ) شهرگشا. گشاینده ٔ شهر. فاتح . رجوع به شهرگشا شود :
مَثَل جنبش سیمرغ چه چیز است بگوی
مَثَل جنبش شاه آن ملک شهرگشای .

فرخی .

میر ابواحمدبن محمود آن شهرگشای
میر ابواحمدبن محمود آن قلعه ستان .

فرخی .

همی ندید که بر گاه شار شیردلیست
بتیغ شهرگشای و بتیر قلعه ستان .

فرخی .

بدید کوشش رزم آوران دشمن را
شنید حمله ٔ شیرافکنان شهرگشای .

مختاری .

شهرگشایا جهان بسته ٔ کام تو باد
بحرنوالا فلک تشنه ٔ جام تو باد.

خاقانی .

شاه معظم اخستان شهرگشای راستین .

خاقانی .

|| کنایه از پادشاه . (آنندراج ).