لغت نامه دهخدا
ارسال به دوستان نسخه چاپی
 لغت نامه دهخدا 

لغت نامه دهخدا

جستجو:
صفحه کلید فارسی
در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .


شهروزه
شهروزه . [ ش َ زَ / زِ ] (اِ مرکب ) گدایی را گویند که هر روز بر دور یکی از محلات شهر و کوچه و بازار بگردد و گدایی کند. (برهان ) (از ناظم الاطباء) (جهانگیری ) (رشیدی ) (از انجمن آرا) (از آنندراج ) :
شاهیم نه شهروزه ، لعلیم نه بهروزه
عشقیم نه سرمستی ، مستیم نه از سیکی .

مولوی .
کلمات قبلی
شهروز شهروراز شهروذ شهرود شهرود شهرود شهروان شهروا شهروا شهرو
شهرو شهرو شهر نیمراه شهر نهر تیرا شهرنوش شهر نو شهر نو شهر نو شهر نو شهر نو
کلمات بعدی
شهر وزیر شهروسوند شهروی شهروی شهروی شهروی شهرویاز شهرویران شهرویه شهرویی
شهرة شهره شهره شهره شهره شهره شهره ٔ آفاق شهره بند شهر هرت شهره قبا

 
شادروان علی اکبر دهخدا
شادروان علی اکبر دهخدا
صفحه نخست | درباره لغتنامه دهخدا | لغتنامه دهخدا | پیشنهادها و انتقادها