لغت نامه دهخدا
ارسال به دوستان نسخه چاپی
 لغت نامه دهخدا 

لغت نامه دهخدا

جستجو:
صفحه کلید فارسی
در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .


شهروی
شهروی . [ ش َ ] (اِخ ) نام یک تن ایرانی اصیل که معاصر یزدگرد سوم بود با ماهوی . (فهرست ولف ). نام یکی از اعیان ایرانی زمان یزدگرد. (لغات شاهنامه ) :
نشست او و شهروی بر پای خاست
بماهوی گفت این دلیری چراست .

فردوسی .
کلمات قبلی
شهروی شهروی شهروی شهروسوند شهر وزیر شهروزه شهروز شهروراز شهروذ شهرود
شهرود شهرود شهروان شهروا شهروا شهرو شهرو شهرو شهر نیمراه شهر نهر تیرا
کلمات بعدی
شهرویاز شهرویران شهرویه شهرویی شهرة شهره شهره شهره شهره شهره
شهره ٔ آفاق شهره بند شهر هرت شهره قبا شهره نوش شهره ور شهری شهری شهری شهریار

 
شادروان علی اکبر دهخدا
شادروان علی اکبر دهخدا
صفحه نخست | درباره لغتنامه دهخدا | لغتنامه دهخدا | پیشنهادها و انتقادها