لغت نامه دهخدا
ارسال به دوستان نسخه چاپی
 لغت نامه دهخدا 

لغت نامه دهخدا

جستجو:
صفحه کلید فارسی
در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .


شهریار
شهریار. [ ش َ ] (اِخ ) ابن دارا. آخر طبقه ٔ اولاد باوندبن شاپوربن کیووس بن قباد است و حکومت این سلسله از سال 345 تا 397 هَ . ق .بوده است . (از حبیب السیر چ خیام ج 2 ص 416، 417). رجوع به ترجمه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص 135 شود.
کلمات قبلی
شهریار شهریار شهریار شهریار شهری شهری شهری شهره ور شهره نوش شهره قبا
شهر هرت شهره بند شهره ٔ آفاق شهره شهره شهره شهره شهره شهرة شهرویی
کلمات بعدی
شهریار شهریار شهریار شهریار شهریار شهریار شهریار شهریار شهریار شهریار
شهریار شهریار شهریار شهریار شهریار شهریارات شهریاران شهریارانشاه شهریار اول شهریار اول

 
شادروان علی اکبر دهخدا
شادروان علی اکبر دهخدا

 
 نشانه های اختصاری 
 
 نشانه های اختصاری
 

صفحه نخست | درباره لغتنامه دهخدا | نشانه های اختصاری | پیشنهادها و انتقادها